....en risaskref fyrir mig !

Já, það er óhætt að segja að síðasti fimmtudagur hafi ekki verið neinn venjulegur fimmtudagur. Þegar ég lagðist til rekkju þetta vetrarkvöld hér út á fróni, þá hafði ég komist að því að baksturinn á einstaklega vel við mig. Þannig var mál með vexti (þó ekki ávexti) að ég ákvað um þrjú-leytið að draga fram kökuform og skunda niður í kjörbúð og verlsa mér hráefni í skúffuköku. Skal viðurkenna það að ég hafði engar væntingar til verksins, gekk um búðina eins og nýfætt dádýr í leit af öllum þeim hráefnum sem góð skúffukaka þarf að innihalda. Svo til þess að vera viss um að kakan yrði sú besta hingað til, þá fjárfesti ég mér í ekki ómerkari hlutum en desilítramáli og sleif. Ég lenti í röð, fyrir framan og aftan við mig stóð fólk líka með körfu eins og ég, ég fór nú í smá vettvangsrannsókn og skoðaði hvað fólk var að kaupa, og þar var að finna svona 1944 rétti aðallega og skinkusnúða. Ég hinsvegar, stóð fullur af monti þarna með sneisafulla körfu af svona "heimilislegum hlutum", sem þurfti í eins og eina skúffuköku. Á örlitlu augnabliki í biðröðinni fann ég fyrir fordómum í garð annars fólks sem í biðröðinni beið, hugsaði með mér "isss, bíddu eldar þetta lið aldrei, eða a.m.k. bakar eða eitthvað". Svo heyrðist ´næsti gjörið svo vel´ ég lít svona í kringum mig, stoltur með körfuna mína, og geng í átt að búðarborðinu og skelli blýþungri körfunni upp á hilluna þarna og fer að draga þessa hluti alla saman upp og horfi mjög reglulega í kringum mig, svona til þess að vera viss um að allir sjái það að ég sé að fara að baka. Þarna fékk ég þónokkra ástríðufulla augncontacta frá konum 65+ sem allar voru mjög sáttar við að svona ungur, hress, myndarlegur, frábær, hraustur, barngóður, tillitsamur strákur væri að fara að baka. Ég reyndi að haga mér þannig að þetta væri sem daglegt brauð fyrir mér, þ.e. að versla mér í bakstur. Svo til að fullkomna verkið, þá bauð ég einni af þessum elskulegu konum far heim, því hún var að burðast með 2 þunga poka þarna og hver var betur til þess falinn en ég að bjóða henni far heim !

En já, þessu næst læsti ég hurðinni á eftir mér, dreif þetta upp úr pokanum og þarna reyndar skal ég fyrstur manna viðurkenna að yfir mig kom ákveðið sjokk, þ.e. neineinei, hvað ertu eiginlega búinn að gera ! Ég settist niður og var hársbreidd frá því að hringja í systur mína og bjóða henni að eyða einhverjum af sínum tíma í að gera skúffuköku. Ég leit í átt að mynd af ömmu minni heitinni, og las ég það af svipnum hennar þá, að þetta gæti ég alveg. Ég fleygði því símanum frá mér, og dreif mig í sturtu svona til þess að búa mig undir þau átök sem framundan væru. Ég nálgaðist eldhúsið rólega og þónokkuð hikandi, en lét svo til skarar skríða með desilítramálinu mínu og sleifinni. Til þess að gera langa sögu stutta (þó hún sé nú orðin bara býsna löng nú þegar (og varð hún bara enn lengri við þetta innlegg)) þá hrærði ég þessu bara saman öllu saman, nema hráefninu í kremið auðvitað og þarna var ég búinn að skella ofninum á °200 og var hann því orðinn nokkuð heitur og góður. Fyrsta áfallið reið yfir þegar ég var búinn að setja þetta í kökuformið, deigið virkaði svo lítið e-ð í forminu að ég var viss um að kakan yrði jafn há og homeblest-kex, en það þýddi ekkert að bakka með þetta þarna og dreif ég því formið bara inn í ofn og eftir u.þ.b. 20mín ´þorði´ ég að kíkja inn í ofninn og hvað haldið þið eiginlega ! Jújú, deigið var búið að lyfta sér talsvert og var svona bara líka rétt undir efstatoppskökuformamáli sem þýðir í rauninni á mannamáli að þetta hafði tekist 100%, sigurinn var þó ekki í höfn í hornafirði, og beið ég í ca.6mín í viðbót og reif síðan formið út úr ofninum. Það þarft ekki að fara í neinar grafgötur með það að kakan ilmaði bara eins og venjuleg kaka og sigurtilfinningin reið yfir mig. Ég hringdi nokkur símtöl, bara "að heyra hljóðið í fólki" (svona smá leikþáttur áður en ég sagði...ég, nei það er e-ð lítið að frétta af mér...jæja og þó, var að skella í eina skúffuköku).

Kökuformið fékk aðeins að kólna áður en ég setti kremið yfir, sem var ekkert mál að græja, enda bakari með bullandi sjálfstraust. Svo skar ég hana þversum og endilanga og tók upp fyrsta bitann og það get ég svo svarið fyrir, að þessi frammistaða mín jafnaði næstum því bestu mót ömmu hérna á árum áður.

Ég hef ekki tekið ákvörðun um það hvað það verður næst sem ég geri, sem viðkemur bakstri en ýmis járn eru þó í eldinum en þó get ég upplýst fólk um það að valið stendur á milli þriggja uppskriftra, þ.e. Gyðingakökur, Brúnkaka eða Hjónabandssælu. Nú, svo fer auðvitað að líða að laufabrauðsgerð og hef ég tekið þá rökréttu ákvörðun eftir þessa frammistöðu að gera laufabrauð með tilheyrandi jólatónlist með Helgu Möller o.s.frv.

Er líf þitt í myrkri varðandi bakstur og eldamennsku ? Sérðu ekki lífið framundan með þeim hæfileika að getað t.d. bakað kökur og tertur ? Hikaðu ekki við að hringja og afla þér upplýsinga um hvernig baka eigi góða köku.

fín sending stefán