Já, get hreinlega ekki hætt að krota hérna þessa dagana ! Vaknaði óvenjusnemma í morgun, og hef raunar gert það alla morgna síðan á skírdag. Þetta lýsir sér þannig að ég vakna upp, kvalinn af sársauka hvurn einasta anskotans morgun og vorkenni sjálfum mér alveg helling og stundum græt ég. En nú er það rófubeinið maður, nú er það rófubeinið. Þessi aukatími á morgnanna sem skapast, vegna svefnleysis hef ég notað til þess m.a. að horfa á allskyns bíómyndir og þætti. Einnig hef ég spáð í þá hluti sem mér finnst skemmtilegir, og hvaða hlutir það eru sem mér finnast leiðinlegir. Ég er þeim kostum gæddur að mér finnast fáir hlutir leiðinlegir. Það er t.d. eitt sem mér finnst alltaf hálfvandræðalegt, en það er hlutur sem maður á að læra strax á eftir því að hafa lært að reima skó, en það eru áttirnar.

Mér finnst t.d. leiðinlegt þegar ég spyr einhvern hvar þessi staður er, og svarið er "jú, ef þú keyrir eftir þessum vegi og ferð austur fyrir þetta hús þá sérðu hringtorg og keyrir svo í norður eftir það" Þessum leiðbeiningum svara ég játandi eins og ég sé upphafsmaðurinn af áttavitum. Ég geng því í átt að bílnum skælbrosandi eins og vandamál mín séu úr sögunni ! Þetta kemur líka fyrir þegar ég stunda veiðar t.d., nú ætla ég að draga Gauja niður í "ég-kann-ekki-á-áttavita" svaðið með mér, því hann kann heldur ekkert á áttir. Það getur komið sér illa, eins og gerðist s.l. haust þegar við fórum austur á land í ættaróðalið mitt, n.t.t. í þistilfjörð. Við spyrjum frændur mína að því hvar gæsirnar hafa haldið sig síðustu daga, og svarið er undantekningarlaust sagt frá í áttum. "Það hefur þónokkur gæs verið hérna á einu af túnanna vestan við fjárhúsið ! Já er það segir maður, svo reynir maður að klóra í bakkann þegar maður stendur í dyragættinni og bendir í átt að fjárhúsinu og segir "ertu ekki örugglega að meina þarna hinum megin". Þá horfir frændi í átt að fjárhúsinu og svara "þarna vestan við". Þá svörum við "jájá, einmitt, það er bara gott að vera viss". Svo auðvitað tökum við sjensinn á einhverju túnanna þarna næsta dag á eftir (þarf varla að taka fram að við höfum fyrsta daginn ekki haft neinn tíma til þess að kanna svæðið sjálfir), og förum ekki á túnið vestan megin við fjárhúsið. Svo förum við í kaffi eftir flugið og bóndinn spyr okkur hvort við höfum ekki verið á túninu sem hann benti okkur á. Við svörum því til að við höfum verið á því túni sem var næst ánni. "Nú, voruð þið á því túni, túninu sunnan megin við hesthúsið."

Semsagt, skil ekki af hverju fólk getur ekki bara t.d. í þessu tilviki notað vinstra megin og hægra megin við fjárhúsið, eða ofan eða neðan við fjárhúsið. Samt skil ég alveg veðurfréttir sko. Eina skiptið sem ég get staðið stoltur og svarað því hvar ég bý, þá svara ég eitursvalur "suður í góla".

En svo eru auðvitað fullt fullt af hlutum sem ég er verulega klár í. Ég kann t.d. á helling af kerfum í þvottavélum, veit hvað stafirnir standa fyrir o.s.frv. Veit það líka, að ef þú notar ekki brauðskorpu í púðurskykurinn þá harðnar hann fljótt og verður þ.a.l. ónothæfur fljótt, það getur skapað vandamál ef þú hyggst fá þér ljúffengan morgunverð, t.d. súrmjólk með morgunkorni. Svo er ég einnig annálaður fyrir það að geta komið ótrúlegustu keðjum fyrir aftur á hjólum, hver hefur ekki lent í því að keðjan detti niður fyrir gafflanna og átt í erfiðleikum með að koma henni aftur á ! Ég er það fær í því, að ég treysti mér í það verkefni með lokuð augun. Það þarf auðvitað ekkert að nefna það hér enn einu sinni, að þingeyjarsýslan öll skelfur og nötrar af gleði ef ég tek upp kökukeflið og desilítramálið. Svo er ég mjög fær í að stilla sjónvarpsstöðvar inn á sjónvörp, mamma t.d. hefur oft hringt í mig og beðið mig um að stilla fyrir sig sjónvarpið. Ég að sjálfsögðu mæti og læt þetta líta út eins og ég sé að fara að búa til geimfar en læt mér fátt um finnast þegar hún þakkar mér endalaust fyrir að hafa bjargað þessu fyrir sig, og kemur fyrir að hún launar stráknum með kók og töggu.

Þannig að eins og sjá má, eru þeir hlutir sem ég treysti mér nánast óteljandi þrátt fyrir örfáa veikleika, sbr. áttirnar.

En jæja, læt þetta nægja að sinni og varðandi leyndarmálið með púðursykurinn og brauðskorpuna, þá tek ég ekkert fyrir það.